De laatste patiënt

Mirjam van der Vegt
Uitgeverij Mozaïek
Oktober 2011

Mirjam van der Vegt ( 1977) is schrijver, spreker en trainer en is werkzaam bij de Evangelische Omroep als redacteur bij het programmablad Visie.
De laatste patiënt is haar tweede roman, eerder verscheen Schaduwvlucht.

Inhoud

Hoofdpersoon in dit verhaal is Ava. Ava shopt van de ene dokter naar de andere vanwege niet specifiek te duiden spier- en zenuwklachten. Op het moment dat het verhaal begint, zoekt ze ten einde raad hulp bij een oude neuroloog, Aron Sahne. De klachten zijn begonnen na de geboorte en het overlijden van haar zoontje Jonas maar zelf weigert ze het verband te zien tussen dit trauma en haar klachten.

Aron is een neuroloog op zeer hoge leeftijd, die worstelt met het verloop van zijn leven en, blijkt later, ook met darmkanker, waaraan hij uiteindelijk zal overlijden. Hij wil Ava behandelen maar als blijkt hoezeer ze op zijn overleden vrouw lijkt, raakt hij steeds meer op haar als persoon gesteld. De relatie arts-patient verandert in de loop van het boek naar een platonische liefdesrelatie. Dit komt onder meer tot uiting in het naaktportret dat hij van haar maakt. Het huwelijk van Ava en haar man Erick loopt stuk; ze kunnen het verdriet niet samen verwerken. Het huwelijk van Aron met zijn vrouw Japke was destijds vol liefde maar ook met geheimen. Japke had een verhouding waarui een zoon werd geboren, Rubin. Rubin weet dit niet. Vader en zoon hebben geen contact. Aron wil het geheim niet in zijn graf meenemen. Hij schrijft een levensboek. Ava’s klachten worden steeds erger, Aron wordt steeds zieker. Ze gaan samen op reis naar de Ardennen om daar Rubin te ontmoeten.

Daar begint het tweede deel van het boek. Rubin en zijn vrouw Aurelie zijn op zijn zachts gezegd geschokt als Aron hun leven binnenkomt. En ook nog met een patiënt die meer blijkt te zijn dan een patiënt.

Ava beleeft een catharsis en is in één dag klachtenvrij. Aron sterft, hij heeft zijn levensverhaal op papier gezet maar laat het onthullen van het geheim aan Ava over.

Terug in Nederland zet Ava de zaken op een rij. Ze kan er echter niet toe komen Rubin de laatste brief van zijn vader te geven. Daar wacht ze mee tot Rubin er klaar voor zal zijn.

Homerus, Vergilius, Dante, Milton of Vondel dichters noemen is nietszeggend. Het gaat in al deze gevallen om kennisoverdracht. Het gebruik van een versvorm is hier volstrekt secundair, of slechts een vehikel. Lucebert, Willem Jan Otten, Jean Pierre Rawie of Jacques Perk zijn inderdaad dichters in de zin dat ze geen kennis overdragen. Als ze dat zouden willen, gebruiken ze een ander vehikel. We voelen allemaal dat de eerste vier van een verheven plan zijn, gezien het grote belang van hun onderwerpen. Enkel dichten, ofwel verzen vlechten, rijmen of juist niet, spelen met gevoelens en allerlei associaties uitproberen is bijna iedereen gegeven.